YABANCI

Gidişini gördüm ama ardından

Bakam dedim, bakamadım yabancı

Kapandı üstüme bütün kapılar

Çıkam dedim, çıkamadım yabancı

Dualarım öğrenmişken ismini

Koparıp götürmek nedir cismini

Hatırama sinmiş her bir resmini

Yakam dedim, yakamadım yabancı

Aşkın ateşini koysa özüme

Yakışır mı yâr'i kırmak sözüme

Bu halimle gülen maske yüzüme

Takam dedim, takamadım yabancı

Sensizliğe yoldaş edip

efkârı

Kim ne bilir yokta bulduğum varı

Gönlümdeki kırık dökük duvarı

Yıkam dedim, yıkamadım yabancı

Birlikte çalmışken aşkın sazını

Alamadık belli bunun hazzını

Sen gidince ben gönlümün nazını

Çekem dedim, çekilmiyor yabancı

Küstürüp lodosu, seher yelini

Viran ettin oban, yurdun elini

Vatanımdın, ben gurbetin belini

Bükem dedim, bükemedim yabancı

Dolanıp dursam da meczup biçimde

Yine de pişmanlık duymam seçimde

Yalnız, özlemini her an içimde

Sökem dedim, sökülmüyor yabancı

Gözlerinde bal eylerken haramı

Kendim ile ondan açtım aramı

Kabuğunda sen süzülen yaramı

Dikem dedim, dikilmiyor yabancı

Düşlerimi bela edip çağlara

Acısını miras koydum sağlara

Sonra da sevdamı yetim dağlara

Ekem dedim, ekilmiyor yabancı

Günay’a nikâhlı dünyanın kışı

Ölmeden yazılmış kabrimin taşı

Kirpiğimde donan o tuzlu yaşı

Dökem dedim, dökülmüyor yabancı

Cahit GÜNAY (Şair -Yazar) Gönül Elçisi