|
Tweet |
Denizde Kaybolan Kardeşe Abladan Ağıt Gibi Mektup!..
“Gel ki Yeniden Sevdir Ağustosu Bana!..”
25 Ağustos 2025 tarihinde Yalova’da arkadaşı ile birlikte kanoları ile denize açılan ve bir daha haber alınamayan Elbistanlı genç için endişeli ama umutlu bekleyiş hala sürerken kayıp kardeşe birinci yılsonunda ablası ağıt gibi bir mektup yazdı.
Aradan geçen bir yılın ardından yapılan tüm aramalara rağmen Elbistanlı Yücel Coşkun’a ulaşılamamış endişeli ve acı bekleyiş başlamıştı. Tam bir yıldır her gün doğuşunda başlayan ümitler gecelerin karanlığında kâbusa dönüşürken acılı abla Yasemin Coşkun, kayıp kardeşine ağıt gibi bir mektup yazdı. Abla Yasemin, sevgi, ümit, acı ve endişenin derinden yaşadığı duygularını ifade etti.
Yasemin Abla’dan Kayıp Kardeş Yücel’e Mektup;
“Ben toprakta yetişen bir çiçektim, adım gibi. Yasemin gibi. Üç mevsim çiçeklerimi açardım. Bir tek kışa alışamazdım. Açamazdım. Ayaz bana gelmez hemen solardım, hastalanırdım.
Ne öksürüğüm tükenir, ne de sesim normal tonunda kalırdı, hep kısılırdı. Hayatımın en sert kışını 6 Şubat’ta yaşadığımı sanmıştım. Depremin merkezinde ne ayaz yedim, ne acılar çektim de en ağır depremi ben Ağustos'ta yaşadım. Kışın soğuğunda sanmışım meğerse büyük acıyı. Acı acıyı bastırmış meğerki.
Oysa Alev alev yanan yaz sıcağında donup kalakalmışım. Kalmışsa yüreğin zemheride, Ağustos'ta bile kar yağarmış insanın üzerine. Ben yanan ciğerimle o tarihte dondum kaldım. Ağustos benim ayımdı. Her 11'inde içim başka coşar, ömrümden bir yaş daha alır, azalırdı.
Şimdi ben Ağustos'u sevemem ki. Ağustos giderken seni benden götürdü. Sevdiğimi, sevinçlerimi aldı götürdü. Sıcağıyla beraber üzerimi karla kapladı. Ağustos benim yaprak dökümüme döndü, hüzün ayım oldu. Bir yıldır gözüm yollarda kaldı. Umudumu kesmedim. Bir Ağustos 'ta gittin, bu ağustosta gel güzel gözlüm. En güzel doğum günüm hediyem ol, sevmelerinle, öpmelerinle, kucaklamanla. O beni çığırımdan çıkaran sulu şakalarınla gel. Gel ki yeniden sevdir Ağustosu bana.”
